جوهر پیری انسان در پیری سلولی و کاهش تعداد سلول نهفته است. با افزایش سن ، تعداد قابل توجهی از سلول ها تقسیم می شوند و از ترمیم بافت ها جلوگیری می کنند. این سلولهای پیرزن انباشته شده سیتوکین ها را ترشح می کنند و باعث التهاب می شوند و متعاقباً منجر به پیری بیماری های مرتبط با پیری می شوند.
هنگام تمرکز بر جوهر بیولوژیکی پیری ، عوامل ذکر شده در بالا در نهایت بر روی یک مولکول بحرانی همگرا می شوند:NAD+بشر این کوآنزیم ، همه جا در سلول ها ، تعادل متابولیسم انرژی ، ترمیم DNA و آپوپتوز را تنظیم می کند. سن - کاهش مربوط به سطح NAD+ آبشار اختلال عملکرد میتوکندری ، بی ثباتی ژنومی و التهاب مزمن- مشخصه های اصلی پیری سلولی را همانطور که در ابتدا توضیح داده شد ، آغاز می کند.
مکانیسم های پیری بالقوه -} مکمل پیشرو NAD+:
فعال سازی مسیر سیرتوین: NAD+ یک کوفاکتور اساسی برای سیرتین ها است ، که بیان ژن را از طریق دیاستیلاسیون تنظیم می کند ، پیری سلولی را به تأخیر می اندازد و مقاومت به استرس را افزایش می دهد. در مطالعات حیوانی ، افزایش سطح NAD+ متابولیسم را بهبود می بخشد و طول عمر را افزایش می دهد.
بهبود عملکرد میتوکندری: با حمایت از تولید ATP و کاهش استرس اکسیداتیو ، NAD+ ممکن است سن {1} را کاهش دهد.
تعمیر آسیب DNA: آنزیم های PARP وابسته NAD+- در ترمیم DNA شرکت می کنند. مکمل با پیش سازهای NAD+ (به عنوان مثال ، NMN یا NR) باعث کاهش تجمع آسیب DNA در مدل های موش شده است.
nad+ anti {1} موارد پیری
در چندین مدل حیوانی ، افزایش سطح NAD+ نشان داده شده است که دارای اثرات پیری ضد {1} است.
مطالعه ای که در مجله متابولیسم سلولی توسط دانشمندان در دانشگاه شمال غربی منتشر شده است ، نشان داد که یک آنزیمی به نام NDI1 می تواند به طور قابل توجهی طول عمر موش ها را افزایش دهد.
تحقیقات توسط استاد دیوید سینکلر در دانشگاه هاروارد در سال 2013 نشان داد که NAD+ به طولانی مدت طول عمر و حفظ عملکرد حرکتی کمک می کند.
در یک کارآزمایی پزشکی در سال 2014 که توسط مرکز پزشکی پیری هاروارد انجام شده است ، حیوانات معادل 60-} انسان ها ظاهر پیری به طور قابل توجهی معکوس و 30 ٪ طول عمر از طریق ناد 4+-} مداخلات تقویت نشان دادند.
فناوری محصور سازی لیپوزومی برای دسترسی به فراهمی زیستی افزایش یافته
Sheerherb از محاصره لیپوزومی برای بهینه سازی NAD+ تحویل و جذب سلولی استفاده می کند:
مکانیسم: لیپوزومها فسفولیپید هستند-}}}}}}}}}}}}} مبتنی بر این است که از NAD+ از تخریب در دستگاه گوارش محافظت می کنند و جذب آن را به جریان خون تقویت می کنند
مزایا:
زایمان هدفمند: لیپوزومها با غشای سلولی فیوز می شوند و مستقیماً NAD+ را به سلول آزاد می کنند.
پایداری: از NAD+ از اکسیداسیون و تجزیه آنزیمی محافظت می کند و اثربخشی آن را گسترش می دهد.
فراهمی زیستی بالاتر: مطالعات نشان می دهد که فرمولاسیون لیپوزومی تا 90 ٪ راندمان محصور سازی ، به طور قابل توجهی در استفاده از مواد مغذی در مقایسه با کپسول های معمولی بهبود می یابد.
