آستاگزانتین ارگانیک

آستاگزانتین ارگانیک یک آنتی اکسیدان زنجیره شکن است. این دارای ظرفیت آنتی اکسیدانی قوی است، می تواند دی اکسید نیتروژن، سولفید، دی سولفید و غیره را حذف کند، همچنین می تواند پراکسیداسیون لیپیدی را کاهش دهد و به طور موثر پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از رادیکال های آزاد را مهار کند. در عین حال دارای اثرات فیزیولوژیکی مختلفی مانند مهار بروز تومور، تقویت ایمنی و از بین بردن رادیکال های آزاد در بدن است. در سرطان پوست ناشی از اشعه ماوراء بنفش اثر درمانی خوبی دارد و در بیماری های چشمی ناشی از دیابت اثر پیشگیرانه دارد. این در محصولات مراقبت های بهداشتی، پزشکی استفاده می شود، چشم انداز کاربرد گسترده ای در لوازم آرایشی، افزودنی های غذایی و آبزی پروری دارد. آستاگزانتین را نه تنها می توان از طریق استخراج بیولوژیکی، بلکه از طریق سنتز شیمیایی به دست آورد و همچنین می تواند توسط جلبک ها، باکتری ها، مخمرها و غیره تولید شود. مطالعه.

● ضد اکسیداسیون
خاصیت مهم آستاگزانتین در خواص آنتی اکسیدانی آن نهفته است، این یک آنتی اکسیدان عالی است. فعالیت آنتی اکسیدانی قوی آستاگزانتین به دلیل توانایی آن در تثبیت ساختار غشا، کاهش نفوذپذیری غشا و محدود کردن ورود پروموترهای پراکسید به سلول ها است. از مولکول های حیاتی سلول ها در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می کند. در همان زمان، آستاگزانتین ممکن است پتانسیل این را داشته باشد که یک پرواکسیدانت برای القای استرس اکسیداتیو باشد. پیوند دوگانه مزدوج، گروه هیدروکسیل و گروه کتون غیر اشباع در انتهای زنجیره پیوند دوگانه مزدوج در مولکول آستاگزانتین، که در آن گروه هیدروکسیل و گروه کتون یک کتون -هیدروکسی را تشکیل می دهند، این ساختارها دارای اثرات الکترونیکی نسبتا فعال هستند و می توانند اهداء کنند. الکترون‌ها را به رادیکال‌های آزاد یا جذب الکترون‌های جفت‌نشده رادیکال‌های آزاد، به طور موثر گونه‌های اکسیژن واکنش‌پذیر منفرد بسیار اکسیدکننده و دیگر رادیکال‌های آزاد در محیط را خاموش می‌کنند. مطالعات نشان داده اند که توانایی خاموش کردن گونه های فعال اکسیژن با افزایش تعداد پیوندهای دوگانه مزدوج افزایش می یابد و آستاگزانتین قوی ترین توانایی خاموش کنندگی را دارد و توانایی آن در خاموش کردن اکسیژن مولکولی بهتر از کاروتن، ویتامین E، آلفا است. -کاروتن، لوتئین و لیکوپن همگی بالا هستند. آستاگزانتین ادغام شده در سیستم غشایی از پراکسیداسیون لیپیدها از طریق محافظت از لیپوزوم ها جلوگیری می کند و همچنین می تواند از سلول ها و DNA در برابر آسیب اکسیداسیون محافظت کند، از پروتئین های داخل سلولی محافظت کند، سلول ها را قادر به متابولیسم موثر و ساخت سلول ها کند. پروتئین های موجود در آن عملکرد بهتری دارند. این اثر آنتی اکسیدانی در طولانی شدن زمان اکسید شدن لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) آشکار می شود و در نتیجه وقوع آترواسکلروز را کاهش می دهد.

● اثر ضد سرطانی
بررسی رابطه بین دریافت کاروتنوئید در رژیم غذایی و بروز سرطان یا مرگ و میر نشان داد که بروز کلی سرطان یا مرگ و میر به طور معناداری با مصرف کاروتنوئید همبستگی منفی دارد. با مقایسه فعالیت های ضد توموری کاروتنوئیدهای مختلف، آستاگزانتین قوی ترین اثر را دارد. فعالیت ضد توموری آستاگزانتین ممکن است به انتقال سیگنال آن بین سلول ها، القای آنزیم های متابولیزه کننده بیگانه بیگانه و تنظیم پاسخ های ایمنی مربوط به سلول های تومور مرتبط باشد. مطالعات نشان داده است که آستاگزانتین می تواند اثرات جهش زایی ناشی از آفلاتوکسین B1، بنزوپیرن (BaP)، دی اتیل نیتریت (DEN)، نیتروزامین ها و سیکلوفسفامید را مهار کند و نقش آستاگزانتین در پیشگیری از تومورها می تواند در مراحل مختلف تومورزایی نقش داشته باشد.

● تقویت ایمنی
آستاگزانتین می تواند به طور قابل توجهی ایمنی موضعی و سیستمیک بدن را افزایش دهد. این خاصیت تعدیل کننده ایمنی همراه با خواص آنتی اکسیدانی نقش مهمی در جلوگیری از بروز و گسترش بیماری ها دارد. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که کاروتنوئیدها می‌توانند کاهش ایمنی ناشی از افزایش سن را کاهش دهند، عملکرد اندام‌های ایمنی بدن را بهبود بخشند و مقاومت در برابر محیط‌های سخت را افزایش دهند. مهمتر از آن، آستاگزانتین می تواند عملکرد سلول های T را در بدن افزایش دهد، تعداد نوتروفیل ها و سلول های کشنده طبیعی را افزایش دهد و در ایمنی سلولی بدن شرکت کند. آستاگزانتین همچنین می‌تواند فعالیت سلول‌های B را در سیستم ایمنی افزایش دهد و پاتوژن‌های مهاجم خارجی را با کمک به تولید آنتی‌بادی‌ها و افزایش فعالیت سایر اجزای ایمنی، مانند ترویج تولید ایمونوگلوبولین‌ها، افزایش IgG (ایمونوگلوبولین G) افزایش دهد. IgA (ایمونوگلوبولین A) و IgM (ایمونوگلوبولین M) میزان تولید، افزایش پاسخ ایمنی هومورال و بهبود ایمنی حیوانات.

● رنگ آمیزی
کاروتنوئیدها مواد رنگدانه اصلی در آبزیان هستند و آستاگزانتین بیشتر کاروتنوئیدهای موجود در آبزیان را تشکیل می دهد، بنابراین می توان گفت که آستاکسانتین ماده رنگدانه اصلی در آبزیان است. آستاگزانتین نقطه پایانی سنتز کاروتنوئید است. پس از ورود به بدن حیوان، می توان آن را مستقیماً بدون تغییر یا تغییر بیوشیمیایی در بافت ذخیره کرد. دارای توانایی رنگدانه قوی است و باعث می شود پوست و ماهیچه های برخی از حیوانات آبزی سالم و روشن به نظر برسد. رنگ تخم مرغ و پرها، پوست، پاها و گردن طیور همگی زرد یا قرمز طلایی سالم به نظر می رسند. آزمایشات نشان داده است که افزودن آستاگزانتین به خوراک نه تنها باعث زرد شدن اپیدرم ماهی می شود، بلکه محتوای آستاگزانتین را در ماهیچه ها نیز افزایش می دهد.

پست الکترونیک:chriswang@sheerherb.com
واتساپ: +8613289873310
وی چت: +8613289873310