شیرین کننده پودر اریترتول

اریترتول چیست؟
اریترتول ، شیرین کننده پر کننده ، یک الکل قند چهار کربن با فرمول مولکولی C4H10O4 است. گلبول های قرمز به طور گسترده ای از نظر طبیعت وجود دارد ، مانند قارچ قارچ ، گلسنگ ، خربزه ، انگور ، گلابی ، لنزهای چشم حیوانات ، پلاسما ، مایع جنین ، مایع منی و ادرار نیز می تواند به مقدار کمی تشخیص داده شود و در غذاهای تخمیر نیز مقدار کمی در شراب ، آبجو ، سس سس و ژاپنی وجود دارد. می توان آن را با تخمیر گلوکز تولید کرد. این یک پودر کریستالی سفید با طعم شیرین طراوت است ، جذب آن آسان نیست ، در دمای بالا پایدار ، پایدار در یک pH گسترده است و هنگام حل شدن در دهان ، احساس خنک کننده خفیف دارد. برای انواع غذاها مناسب است.

1. اریتریتول یک شیرین کننده کالری صفر طبیعی است ، در حالی که زایلیتول کالری دارد.

2. اریترتول تحمل بالاتری نسبت به زایلیتول دارد. در صورت خوردن بیش از حد ، تمام الکل های قند باعث اسهال می شوند و مشکل تحمل وجود دارد و اریترتول بالاترین تحمل بدن انسان است.
3. میانگین شاخص گلیسمی و میانگین شاخص انسولین اریترتول پایین تر از زایلیتول است. بنابراین ، اریترتول تأثیر کمتری در قند خون دارد و همچنین فعالیت آنتی اکسیدانی دارد.
4. بسیاری از الکل های شکر هنگام غذا خوردن احساس خنک می کنند. این احساس خنک از گرمای جذب انحلال ناشی می شود. وقتی حل شود ، گرمای شما را جذب می کند ، بنابراین احساس خونسردی می کنیم. درجه خنک کننده هر محصول با ضریب گرمای انحلال و جذب بیان می شود. اریترتول بالاترین گرمای انحلال و جذب را دارد و خونسردی آن بالاترین است.
5. از نظر فرآیند تولید ، اریترتول تنها در بین تمام الکل های قند تولید شده توسط تخمیر است که نزدیک به تحول و استخراج طبیعی است. سایر الکل های قند توسط هیدروژناسیون تولید می شوند ، بنابراین فرآیند تولید متفاوت است.
6. اریترتول اساساً غیر هیوروسکوپی است و سایر الکل های قند دارای درجات مختلفی از هیگروسکوپی هستند و در صورت عدم جذب رطوبت ، زمینه کاربرد بزرگ می شود.
7. زایلیتول عمدتاً در زمینه آب نبات و پزشکی در اروپا استفاده می شود. اگرچه زایلیتول در مقررات FDA و اروپایی به مقدار مناسب اضافه می شود ، اما مصرف بیش از حد زایلیتول باعث علائمی مانند قند خون و اسهال می شود.