گلیسین برای خواب چه می کند؟

گلیسین (به اختصار Gly)،همچنین به عنوان اسید آمینه استیک شناخته می شود، ساده ترین ساختار در بین اسیدهای آمینه است.

گلایسین در سال 1820 توسط شیمیدان فرانسوی هنری براکونو کشف شد. گلیسین مانند گلوکز شیرین است و یک آمینو اسید شرطی ضروری برای انسان است. مطالعات نشان داده است که گلیسین تأثیر تنظیمی بسیار خوبی بر خواب دارد که عمدتاً در جنبه های زیر منعکس می شود.

گلیسین همیشه به عنوان مهم ترین انتقال دهنده عصبی بازدارنده در کنار GABA (-aminobutyric acid) در نظر گرفته شده است. این به طور گسترده در سیستم عصبی مرکزی توزیع می شود و در انتقال سیگنال های عصبی و شرکت در واکنش های مختلف فیزیولوژیکی و پاتولوژیک نقش دارد. پایه مهم گلیسین به پیشگیری از صرع و درمان افسردگی دوقطبی، میاستنی گراویس و سایر بیماری ها کمک می کند. اکثر تحقیقات نشان می دهد که گلیسین دارای اثر آرام بخشی بر مغز است که به شما کمک می کند آرامش داشته باشید و برای خواب آماده شوید.

محققان 14 مرد را به عنوان آزمودنی انتخاب کردند، از آنها خواستند 3 گرم گلیسین را در مدت 1 ساعت قبل از رفتن به رختخواب مصرف کنند و سپس تغییرات امواج مغزی آنها را در طول خواب اندازه گیری کردند. مشخص شد که این مردان پس از مصرف گلیسین سریعتر به خواب عمیق میروند و نسبت به زمانی که گلیسین مصرف نمیکردند مدت نسبتا طولانی تری میخوابیدند. محققان به 15 زن مبتلا به بی خوابی اجازه دادند قبل از رفتن به رختخواب 3 گرم گلیسین مصرف کنند و وقتی صبح روز بعد از خواب بیدار شدند، همه آنها احساس کردند که خوب می خوابند و تأثیر بهتری در رفع خستگی دارند. آزمایشات نشان می دهد که: برخلاف داروهای خواب آور سنتی، گلیسین می تواند زمان به خواب رفتن را کوتاه کند، حالت خواب را تثبیت کند و ساختار خواب را تغییر ندهد.

این اسید آمینه کوچک چقدر در تنظیم فرآیند پیچیده ای مانند خواب قدرتمند است؟ اول، گلیسین خوراکی به راحتی وارد مغز می شود - به راحتی از سد خونی مغزی از طریق ناقل گلیسین عبور می کند. هنگامی که گلیسین در مغز قرار می گیرد، روی گیرنده های NMDA (معروف به گیرنده های N-methyl-D-aspartate) در هسته سوپراکیاسماتیک (SCN) عمل می کند.
با تعدیل گیرنده های NMDA در SCN، گلیسین باعث اتساع عروق سیستمیک شده و باعث کاهش دمای مرکزی بدن می شود. دما فقط یکی از 24-ریتم‌های ساعتی بدن ما در طول روز است و با نزدیک شدن به شب، کاهش دما برای شروع خواب مهم است. گلایسین بر روی تنظیم حرارت مشابه داروهای خواب تجویزی رایج عمل می کند، که همچنین با کاهش دمای مرکزی بدن باعث بهبود خواب می شود.

مشخص شد که گلایسین در یکی دیگر از فرآیندهای شبانه روزی - تحریک بیان آرژنین وازوپرسین (AVP) - یک نوروپپتید تولید شده در SCN نقش دارد. آزمایشات حیوانی نشان داد که در گروه تحت درمان با گلیسین، سطح بیان AVP در طول روز افزایش یافت.
AVP به طور هم افزایی با هورمون آزاد کننده کورتیکوتروپین (CRH) سیگنال می دهد تا ترشح آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH) را تحریک کند، که در نهایت باعث تولید کورتیزول آدرنال می شود و در نتیجه بیداری را تقویت می کند.
برخلاف سایر داروهای کمک کننده خواب، مواد مغذی یا داروها، خواب را بهبود می بخشد اما روز بعد شما را بی حال می کند. گلایسین در واقع خستگی و خواب آلودگی در طول روز را اصلاح می کند. پس از بیدار شدن، داوطلبان دارای محدودیت خواب در تست‌های هوشیاری روانی حرکتی بهبودهایی در زمان واکنش نشان دادند و در مقایسه با گروه دارونما احساس شادابی داشتند.

گلیسین یک اسید آمینه شرطی ضروری در انسان است که نیازهای غذایی آن حدود 12 گرم در روز تخمین زده می شود. غذاهای غنی از گلیسین مانند اسفناج و کلم بروکلی و غیره وجود دارد.